امان از خوف و آزادى از آتش ششمين و هفتمين مسألت در اين جمله از دعا امان از خوف و آزادى از آتش است كه هر دو از اهم مقاصد و مطالب است . و اگر كسى به اين مطلب نائل شود حتماً غصه و اندوهى ندارد . امّا معنى امان از خوف اين نيست كه حالى پيدا كند كه خوفش از خدا زائل شود ؛ زيرا مؤمن بايد هميشه بين خوف و رجا باشد و ترس از خدا و از مقامات و مواقف روز قيامت از علائم ايمان و از مقامات صدّيقين است . در حالات حضرت امام حسن مجتبى - عليه السلام - است كه : « كان اذا ذكر الموت بكى و اذا ذكر القبر بكى و اذا ذكر البعث والنشور بكى و اذا ذكر الممر على الصراط بكى ، و اذا ذكر العرض على اللَّه تعالى ذكره شهق شهقة يغشى عليه منها و كان اذا قام فى صلاته ترتعد فرائضه بين يدى ربه عزّوجل و كان اذا ذكر الجنّة والنار اضطرب اضطراب السقيم و سأل اللَّه الجنة و تعوذ به من النار » « 1 » . بنابراين محتمل است مراد از طلب امان از خوف طلب امان از يكى دو خوف باشد : اوّل : طلب امان از خوف در حال مرگ و احتضار و درخواست

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 43 ، ص 331 ، ب 16 ، ح 1 .